Ongeveer

Al weken, misschien stiekem zelfs al maanden, ben ik de dagen vergeten te tellen en te vertellen. Het werd daarom tijd maar weer eens te vertellen wat ik (ongeveer) beleef en meemaak. Want ik heb de afgelopen tijd wel wat dingetjes meegemaakt - nu zijn het herinneringen en losse blaadjes door mijn huisje - het worden (denk ik) losse verhaaltjes verdwaald op deze pagina. 

29 januari '15

Vanaf deze dag begonnen de losse papiertjes te groeien, dummy's werden beschreven met niet alleen de theorie maar ook mijn eigen hersenspinsels. Beoordelingen, elk kwartaal weer zorgen ze voor ontzettend veel stress en nog meer ontlading.  " 's Ochtends word ik wakker, veel te vroeg, het is een huisgenoot die vroeg vertrekt, ik draai me nog een x om, om uiteindelijk veel te laat wakker te worden, ik gooi kleding over mij heen en neem de poster mee, 12 minuten later ben ik op school, 5 minuten te laat - maar nog op tijd om de poster op te hangen voor de beoordeling. Het hangt, het liefst haal ik het eraf - zo lelijk vind ik het. Een ontbijtje met klasgenoten volgt, bij de hema.

Daarna ben ik thuis, ga douchen bij S (want de douches doen het niet) en terwijl de waterdruppels over mijn lichaam druppelen, druppelen de tranen langs S haar gezicht. Ik droog me af en probeer haar tranen te stoppen - het is moeilijk voor te stellen dat dit fijne persoon verdrietig is en kan zijn. Uiteindelijk is ze weer een beetje minder verdrietig, race ik naar school en heb mijn beoordeling. Ik heb het gehaald met 2x een zeven. Chocoladepinda's, zoetzuursnoep, stokbrood en heel veel wijn volgt daarna bij een vriendin. Ondertussen bel ik C, belt daarna C mij - ik ga naar huis en daarna gelijk door naar C zijn kamer - hij heeft mijn fietsband geplakt en ik wil blijven plakken bij hem. Hij verteld me allemaal dingen over de fiets, ondertussen haalt hij zijn fiets uit elkaar en verteld hij over de as, zijn handen zijn ondertussen helemaal zwart. Ik vraag hem of hij blijft vanavond, meegaat met mij. Hij zegt dat ik het moet gaan vieren en hij me komt halen als ik te veel gedronken heb, ik vertel hem dat hij lief is en vertrek op mijn fiets, die net geplakt is. Het sneeuwt en het is koud. Maar vanavond maakt het niet uit, met een paar fantastische mensen vieren we het afgelopen kwartaal. 

Toen ik thuis kwam, was C zijn kamer nog verlicht en zijn deur stond uitnodigend open - maar de dag was lang genoeg geweest, en mijn eigen bed te verleidelijk. 

(Psssst, de foto van hierboven is van Emma - maar dat verhaaltje lezen jullie later wel eens - met meer foto's ook - want ooooh ze zijn allemaal zo fijn geworden)